THINK - WRITE - PAIR - SHARE

این روش مانند روش پیشین (  THINK - PAIR - SHARE ) است اما با این  تفاوت که دانش آموزان پس از اندیشیدن درباره یِ پرسش معلم و یافتن پاسخ ، پاسخِ خود را  رویِ برگه ای می نویسند. این روش را می توان در تدریس همه یِ درس ها ، بویژه درس ریاضیات به کار برد. به این مثال  از درس تاریخِ کلاسِ اولِ راهنمایی دقت کنید:

   درسِ اول: اهمیت و فایده یِ تاریخ

   یک توضیح ضروری پیش از تدریسِ این درس:

معلم: دانش آموزان! امروز می خواهیم با کمک هم در باره یِ واژه یِ تاریخ مطالبی یاد بگیریم. پیش از این که من سوالی بپرسم به این موارد خوب دقت کنید:

۱.  شما سه دقیقه وقت دارید تا به دقت به پرسش مطرح شده بیاندیشید.

۲. پاسخ هایِ احتمالیِ خود را - که فکر می کنید درست است - در برگه ای یا دفترتان یادداشت کنید.

۳. پاسخ هایِ نوشته شده یِ خود را  دو - به - دو با یکدیگر مقایسه کنید و درباره یِ آنها بحث کنید.

۴. نتیجه یِ بحث و پاسخِ خود را - پس از خوانده شدنِ  نامتان - با کلاس به اشتراک گذارید.

اکنون به این پرسش دقت کنید:

درباره یِ واژه یِ " تاریخ " چه می دانید؟

دانش آموزان - بی آن که با یکدیگر صحبت کنند - درباره یِ پرسش می اندیشند. پس از پایانِ وقتِ سه دقیقه و نوشتنِ  پاسخ هایِ خود ،  دو - به - دو با یکدیگر  بحث می کنند. سپس معلم پروین را صدا می زند: آیا شما به نتیجه ای رسیدید؟ پاسخ هایِ خود را برایِ کلاس بخوانید.

پروین: بله، خانم. من و دوستم، پریسا به این پاسخ ها رسیدیم: ما فکر می کنیم که تاریخ یعنی گذشته یِ انسان ها و شرح چگونگیِ زندگیِ آنها و باورهایشان.

معلم: آفرین. خیلی خوب بود . اما حالا ببینیم فاطمه چه پاسخی برایِ این پرسش یافته است.

فاطمه:  به نظرِ من و دوستم ، نیلوفر ، تاریخ یعنی این که ما از گذشتگان عبرت بگیریم و همچنین تارخ یعنی این که ما از نیاکان خود آگاه شویم.

معلم: افرین به شما. این  هم می تواند پاسخِ درست باشد.

آن گاه از چند دانش آموزِ دیگر می خواهد پاسخ هایشان را بخوانند. و در پایان از پاسخ هایِ داده شده برایِ تکمیلِ توضیحِ خود کمک می گیرد.