Roundtable
این روش همانند RouunRobin است اما با این تفاوت که در این روش، دانش آموزان به جایِ بیانِ ایده ها و دیدگاه هایِ خود- به طور شفاهی ، آنها را بر روی برگه ای می نویسند و با یکدیگر رد و بدل می کنند. همه یِ افرادِ گروه پاسخ ها و دیدگاه ها را می بینند و در باره یِ آنها گفتگو می کنند.
روش کار
1. هر دانش آموز می تواند پاسخ های خود را بر روی برگه ای جداگانه بنویسد و آن برگه رابرای بحث و تبادل نظر به هم گروهیِ خود دهد.
2. هر گروه ، برای نوشتن پاسخ ، فقط یک برگه و قلم می تواند داشته باشد و همان برگه و قلم در میان گروه به اشتراک گذاشته شود: اولین دانش آموزِ گروه پاسخ های خود را می نویسد و برگه و قلم را به هم گروهی ِ خود می دهد و ...
مثال
1. چکیده یِ داستان امروز را بنویسید.
2. آنچه را که از درس امروزفرا گرفتید، بنویسید.( 3 یا 4 مورد ... )
THINK - WRITE - PAIR - SHARE
این روش مانند روش پیشین ( THINK - PAIR - SHARE ) است اما با این تفاوت که دانش آموزان پس از اندیشیدن درباره یِ پرسش معلم و یافتن پاسخ ، پاسخِ خود را رویِ برگه ای می نویسند. این روش را می توان در تدریس همه یِ درس ها ، بویژه درس ریاضیات به کار برد. به این مثال از درس تاریخِ کلاسِ اولِ راهنمایی دقت کنید:
درسِ اول: اهمیت و فایده یِ تاریخ
یک توضیح ضروری پیش از تدریسِ این درس:
معلم: دانش آموزان! امروز می خواهیم با کمک هم در باره یِ واژه یِ تاریخ مطالبی یاد بگیریم. پیش از این که من سوالی بپرسم به این موارد خوب دقت کنید:
۱. شما سه دقیقه وقت دارید تا به دقت به پرسش مطرح شده بیاندیشید.
۲. پاسخ هایِ احتمالیِ خود را - که فکر می کنید درست است - در برگه ای یا دفترتان یادداشت کنید.
۳. پاسخ هایِ نوشته شده یِ خود را دو - به - دو با یکدیگر مقایسه کنید و درباره یِ آنها بحث کنید.
۴. نتیجه یِ بحث و پاسخِ خود را - پس از خوانده شدنِ نامتان - با کلاس به اشتراک گذارید.
اکنون به این پرسش دقت کنید:
درباره یِ واژه یِ " تاریخ " چه می دانید؟
دانش آموزان - بی آن که با یکدیگر صحبت کنند - درباره یِ پرسش می اندیشند. پس از پایانِ وقتِ سه دقیقه و نوشتنِ پاسخ هایِ خود ، دو - به - دو با یکدیگر بحث می کنند. سپس معلم پروین را صدا می زند: آیا شما به نتیجه ای رسیدید؟ پاسخ هایِ خود را برایِ کلاس بخوانید.
پروین: بله، خانم. من و دوستم، پریسا به این پاسخ ها رسیدیم: ما فکر می کنیم که تاریخ یعنی گذشته یِ انسان ها و شرح چگونگیِ زندگیِ آنها و باورهایشان.
معلم: آفرین. خیلی خوب بود . اما حالا ببینیم فاطمه چه پاسخی برایِ این پرسش یافته است.
فاطمه: به نظرِ من و دوستم ، نیلوفر ، تاریخ یعنی این که ما از گذشتگان عبرت بگیریم و همچنین تارخ یعنی این که ما از نیاکان خود آگاه شویم.
معلم: افرین به شما. این هم می تواند پاسخِ درست باشد.
آن گاه از چند دانش آموزِ دیگر می خواهد پاسخ هایشان را بخوانند. و در پایان از پاسخ هایِ داده شده برایِ تکمیلِ توضیحِ خود کمک می گیرد.
THINK - PAIR - SHARE یکی از ساده ترین - اما موثرترین - روش هایِ مشارکتی و همیار در کلاس استفاده از روشِ THINK - PAIR - SHARE است. در این روش دانش آموزان یاد می گیرند که یک پرسش می تواند پاسخ هایِ گوناگونی داشته باشد و برای حل یک مسئله راه هایِ متفاوتی وجود دارد.این روش دانش آموزان را به گفتمان و تحمل دیدگاه های دیگران تشویق می کند. همچنین این روش به دانش آموزان در پردازشِ اطلاعات، بهبود و پیشرفتِ مهارت هایِ ارتباطی و گفتاری کمک می کند بنابراین دانش آموزان بدون ترس و واهمه یِ مسخره شدن دیدگاه هایِ خود را در کلاس به اشتراک می گذارند. روش کار: THINK 1. معلم پرسشی را مطرح می کند و از دانش آموزان می خواهد تا در مدت زمان 2 تا 3 دقیقه درباره یِ پرسش بیاندیشند. PAIR 2. در پایان زمان تعیین شده، دانش آموزان پاسخ های خود را دو - به - دو با یکدیگر در میان می گذارند و به بحث می پردازند. SHARE 3. سپس معلم تعدادی از دانش آموزان را - به طور تصادفی - صدا می زند تا پاسخ هایِ خود را با کلاس به اشتراک گذارند. یک نمونه از کلاسِ درسِ سنتی کلاسِ اولِ راهنمایی - درسِ تاریخ ( درسِ اول: اهمیت و فایده یِ تاریخ ) معلم هنگام شروع یا مرور درس این پرسش را مطرح می کند : چه کسی می تواند در باره یِ تاریخ توضیح دهد و بگوید تاریخ چیست؟ دست تعدادی از دانش آموزان - بی درنگ- بالا می رود. برخی هم برای پاسخ دادن تا میز معلم می دوند. معلم نگاهی به دانش آموزان می کند و سپس از یکی - دو نفر که به جلو دویده اند می پرسد : پروین تو بگو. و پروین نیز بدون حذف یک واژه پاسخ ِ پرسش ِ معلم را می دهد. و معلم به گفتن یک آفرین بسنده می کند. اما از دانش آموزِ دیگری که می پرسد، پاسخِ آن دانش آموز چنان بی ربط است که همه را می خنداند: خانم! ... همین الان یادمان بود ... تاریخ ... و برخی از دانش آموزان هم که کم رو و خجالتی هستند ، از ترس این که از آنها پرسیده شود، توی خود فرو می روند و در پایان معلم پاسخِ درست را روی تابلو می نویسد. یک نمونه از کلاسِ درسِ مشارکتی و همیار ( پویا ) کلاس اولِ راهنمایی - درسِ تاریخ ( درس اول : اهمیت و فایده یِ تاریخ ) یک توضیح ضروری پیش از تدریسِ این درس: معلم: دانش آموزان! امروز می خواهیم با کمک هم در باره یِ واژه یِ تاریخ مطالبی یاد بگیریم. پیش از این که من سوالی بپرسم به این موارد خوب دقت کنید: ۱. شما سه دقیقه وقت دارید تا به دقت به پرسشِ مطرح شده بیاندیشید. ۲. پاسخ هایِ احتمالی ِ خود - که فکر می کنید درست است - دو - به - دو با یکدیگر در میان بگذارید و درباره یِ آن ها بحث کنید. ۳. نتیجه یِ بحث ِخود را با کلاس به اشتراک گذارید. اکنون به این پرسش دقت کنید: درباره یِ واژه یِ " تاریخ " چه می دانید؟ دانش آموزان - بی آن که با یکدیگر صحبت کنند - درباره یِ پرسش می اندیشند. پس از پایانِ وقتِ سه دقیقه پاسخ هایِ خود را دو - به - دو با یکدیگر به بحث می گذارند. سپس معلم پروین را صدا می زند: آیا شما به نتیجه ای رسیدید؟ پروین: بله، خانم. من و دوستم، پریسا به این پاسخ ها رسیدیم: ما فکر می کنیم که تاریخ یعنی گذشته یِ انسان ها و شرح چگونگیِ زندگیِ آنها و باورهایشان. معلم: آفرین. خیلی خوب بود . اما حالا ببینیم فاطمه چه پاسخی برایِ این پرسش یافته است. فاطمه: به نظرِ من و دوستم ، نیلوفر ، تاریخ یعنی این که ما از گذشتگان عبرت بگیریم و همچنین تاریخ یعنی این که ما از نیاکان خود آگاه شویم. معلم: افرین به شما. این هم می تواند پاسخِ درست باشد. آن گاه معلم از چند دانش آموزِ دیگر می خواهد پاسخ هایشان را با کلاس در میان بگذارند. و در پایان از پاسخ هایِ داده شده برایِ تکمیلِ توضیحِ خود کمک می گیرد.