آیا نظامِ آموزشیِ سنتی و آموزگار- محور در مدرسه ها ، می تواند به نیازها و پرسش هایِ  بی- شمارِ فراگیران ( دانش آموزان  ) پاسخ دهد؟ و چرا بیشتر آموزگاران- دبیران و معلمان- به این روش آموزشی دلخوش کرده اند؟ آیا راهی برایِ برونرفت از این نظام آموزشی نیست؟ و آیا اکنون یارایِ  بازنگری و بازاندیشیِ این نظام آموزشی نیست؟

این تارنگار براین است تا با کمک از همه یِ آموزگاران - دبیران و معلمان - راهِ برونرفتی از این نظام آموزشیِ دانش آموز گریزِ سخت اندیش بیابد و افق هایِ تازه ای را به این نظامِ آموزشی نشان دهد. پس همه یِ امیدها  و آرزوها به توجه و تلاش  و دیدگاه هایِ شما آموزگاران - دبیران و معلمان - و مدیرانِ خوش اندیش است. با سپاس