ز کوی يار میآيد نسيم باد نوروزی
نوروز را به همه ی دوست داران فرهنگ ایران زمین
شادباش می گویم.

ساختارهای " کاگان " ، ساده ترین و پرکاربرد ترین ساختارهایِ آموزشیِ امروز مدرسه های ایالات متحده و بیشتر مدرسه هایِ جهان است، و می توان در همه یِ کلاس ها و سطح های آموزشی بکار برد و لذت یادگیری را چشید . این کلاس می تواتند یک کلاس ریاضی باشد و یا زبان انگلیسی و ... روش ها خیلی ساده اند :
Timed Pair Share
Numbered Heads Together
Team Interview
Boss/Secretary
Mix-N-Match
Roundtable
این روش همانند RouunRobin است اما با این تفاوت که در این روش، دانش آموزان به جایِ بیانِ ایده ها و دیدگاه هایِ خود- به طور شفاهی ، آنها را بر روی برگه ای می نویسند و با یکدیگر رد و بدل می کنند. همه یِ افرادِ گروه پاسخ ها و دیدگاه ها را می بینند و در باره یِ آنها گفتگو می کنند.
روش کار
1. هر دانش آموز می تواند پاسخ های خود را بر روی برگه ای جداگانه بنویسد و آن برگه رابرای بحث و تبادل نظر به هم گروهیِ خود دهد.
2. هر گروه ، برای نوشتن پاسخ ، فقط یک برگه و قلم می تواند داشته باشد و همان برگه و قلم در میان گروه به اشتراک گذاشته شود: اولین دانش آموزِ گروه پاسخ های خود را می نویسد و برگه و قلم را به هم گروهی ِ خود می دهد و ...
مثال
1. چکیده یِ داستان امروز را بنویسید.
2. آنچه را که از درس امروزفرا گرفتید، بنویسید.( 3 یا 4 مورد ... )
RoundRobin
یکی دیگر از روش های ساده یِ مشارکتی و همیار، روش RoundRobin است. در این روش تاکید بر گفتگو است و همه یِ دانش آموزان فرصتِ اندیشیدن ، بیان دیدگاه های ِ خود و ابراز وجود دارند. دانسته ها و ایده ها در گروه به بحث گذاشته می شود ، اندیشه ها نقد و بررسی می شود و در پایان اندیشه های بهتر و منطقی با دیگر گروه ها به اشتراک گذاشته می شود. بنابراین همه یِ دانش آموزان فرصتی برابر برای مشارکت در فرایند آموزش در کلاس دارند. در این بخش دانش آموزان گروه بندی شده اند و قانونِ کارِ گروهی را فرا گرفته اند و پذیرفته اند که:
۱. به نوبت و آرام با یکدیگر گفتگو کنند.
۲. به دیدگاه های یکدیگر با حوصله و با دقت گوش دهند.
۳. با احترام با دیدگاه هایِ دیگران برخورد کنند.
۴. اگر فردی در گروه کمک خواست، به او یاری دهند.
۵. یکدیگر را در انجام دادن کارِ فردی و گروهی تشویق کنند.
۶. درباره یِ چگونگیِ بهبود و پیشرفتِ کار با یکدیگر گفتگو کنند.
روش کار
۱. دانش آموزان به گروه هایِ چهار نفری تقسیم می شوند.( هر دانش آموز در گروهِ خود با شماره ای مشخص شده است.)
۲. معلم سوالی می پرسد - که می تواند چند پاسخ داشته باشد - و از دانش آموزان می خواهد درباره یِ آن بیاندیشند.
۳. دانش آموزان هر گروه ، به نوبت پاسخ هایِ خود را شفاهی مطرح می- کنند. ( در گروهِ خود )
۴. پس از پایان وقت مشخص شده، معلم شماره ای را - تصادفی - می گوید. همه یِ دانش آموزانی که آن شماره را دارند، بلند می شوند و برایِ بیان پاسخ هایِ خود به جلو کلاس می روند و پاسخ ها به بحث و گفتگو گذاشته می شود.
مثال :
۱. داستانِ امروز را بازگویی و یا خلاصه کنید و نکته هایِ مهم و اصلی آن را بیان کنید.
۲. آنچه را که از درس امروز فرا گرفته اید، بگویید.
یادآوری:
این روش به صورت شفاهی اجرا می شود.
THINK - WRITE - PAIR - SHARE
این روش مانند روش پیشین ( THINK - PAIR - SHARE ) است اما با این تفاوت که دانش آموزان پس از اندیشیدن درباره یِ پرسش معلم و یافتن پاسخ ، پاسخِ خود را رویِ برگه ای می نویسند. این روش را می توان در تدریس همه یِ درس ها ، بویژه درس ریاضیات به کار برد. به این مثال از درس تاریخِ کلاسِ اولِ راهنمایی دقت کنید:
درسِ اول: اهمیت و فایده یِ تاریخ
یک توضیح ضروری پیش از تدریسِ این درس:
معلم: دانش آموزان! امروز می خواهیم با کمک هم در باره یِ واژه یِ تاریخ مطالبی یاد بگیریم. پیش از این که من سوالی بپرسم به این موارد خوب دقت کنید:
۱. شما سه دقیقه وقت دارید تا به دقت به پرسش مطرح شده بیاندیشید.
۲. پاسخ هایِ احتمالیِ خود را - که فکر می کنید درست است - در برگه ای یا دفترتان یادداشت کنید.
۳. پاسخ هایِ نوشته شده یِ خود را دو - به - دو با یکدیگر مقایسه کنید و درباره یِ آنها بحث کنید.
۴. نتیجه یِ بحث و پاسخِ خود را - پس از خوانده شدنِ نامتان - با کلاس به اشتراک گذارید.
اکنون به این پرسش دقت کنید:
درباره یِ واژه یِ " تاریخ " چه می دانید؟
دانش آموزان - بی آن که با یکدیگر صحبت کنند - درباره یِ پرسش می اندیشند. پس از پایانِ وقتِ سه دقیقه و نوشتنِ پاسخ هایِ خود ، دو - به - دو با یکدیگر بحث می کنند. سپس معلم پروین را صدا می زند: آیا شما به نتیجه ای رسیدید؟ پاسخ هایِ خود را برایِ کلاس بخوانید.
پروین: بله، خانم. من و دوستم، پریسا به این پاسخ ها رسیدیم: ما فکر می کنیم که تاریخ یعنی گذشته یِ انسان ها و شرح چگونگیِ زندگیِ آنها و باورهایشان.
معلم: آفرین. خیلی خوب بود . اما حالا ببینیم فاطمه چه پاسخی برایِ این پرسش یافته است.
فاطمه: به نظرِ من و دوستم ، نیلوفر ، تاریخ یعنی این که ما از گذشتگان عبرت بگیریم و همچنین تارخ یعنی این که ما از نیاکان خود آگاه شویم.
معلم: افرین به شما. این هم می تواند پاسخِ درست باشد.
آن گاه از چند دانش آموزِ دیگر می خواهد پاسخ هایشان را بخوانند. و در پایان از پاسخ هایِ داده شده برایِ تکمیلِ توضیحِ خود کمک می گیرد.
THINK - PAIR - SHARE یکی از ساده ترین - اما موثرترین - روش هایِ مشارکتی و همیار در کلاس استفاده از روشِ THINK - PAIR - SHARE است. در این روش دانش آموزان یاد می گیرند که یک پرسش می تواند پاسخ هایِ گوناگونی داشته باشد و برای حل یک مسئله راه هایِ متفاوتی وجود دارد.این روش دانش آموزان را به گفتمان و تحمل دیدگاه های دیگران تشویق می کند. همچنین این روش به دانش آموزان در پردازشِ اطلاعات، بهبود و پیشرفتِ مهارت هایِ ارتباطی و گفتاری کمک می کند بنابراین دانش آموزان بدون ترس و واهمه یِ مسخره شدن دیدگاه هایِ خود را در کلاس به اشتراک می گذارند. روش کار: THINK 1. معلم پرسشی را مطرح می کند و از دانش آموزان می خواهد تا در مدت زمان 2 تا 3 دقیقه درباره یِ پرسش بیاندیشند. PAIR 2. در پایان زمان تعیین شده، دانش آموزان پاسخ های خود را دو - به - دو با یکدیگر در میان می گذارند و به بحث می پردازند. SHARE 3. سپس معلم تعدادی از دانش آموزان را - به طور تصادفی - صدا می زند تا پاسخ هایِ خود را با کلاس به اشتراک گذارند. یک نمونه از کلاسِ درسِ سنتی کلاسِ اولِ راهنمایی - درسِ تاریخ ( درسِ اول: اهمیت و فایده یِ تاریخ ) معلم هنگام شروع یا مرور درس این پرسش را مطرح می کند : چه کسی می تواند در باره یِ تاریخ توضیح دهد و بگوید تاریخ چیست؟ دست تعدادی از دانش آموزان - بی درنگ- بالا می رود. برخی هم برای پاسخ دادن تا میز معلم می دوند. معلم نگاهی به دانش آموزان می کند و سپس از یکی - دو نفر که به جلو دویده اند می پرسد : پروین تو بگو. و پروین نیز بدون حذف یک واژه پاسخ ِ پرسش ِ معلم را می دهد. و معلم به گفتن یک آفرین بسنده می کند. اما از دانش آموزِ دیگری که می پرسد، پاسخِ آن دانش آموز چنان بی ربط است که همه را می خنداند: خانم! ... همین الان یادمان بود ... تاریخ ... و برخی از دانش آموزان هم که کم رو و خجالتی هستند ، از ترس این که از آنها پرسیده شود، توی خود فرو می روند و در پایان معلم پاسخِ درست را روی تابلو می نویسد. یک نمونه از کلاسِ درسِ مشارکتی و همیار ( پویا ) کلاس اولِ راهنمایی - درسِ تاریخ ( درس اول : اهمیت و فایده یِ تاریخ ) یک توضیح ضروری پیش از تدریسِ این درس: معلم: دانش آموزان! امروز می خواهیم با کمک هم در باره یِ واژه یِ تاریخ مطالبی یاد بگیریم. پیش از این که من سوالی بپرسم به این موارد خوب دقت کنید: ۱. شما سه دقیقه وقت دارید تا به دقت به پرسشِ مطرح شده بیاندیشید. ۲. پاسخ هایِ احتمالی ِ خود - که فکر می کنید درست است - دو - به - دو با یکدیگر در میان بگذارید و درباره یِ آن ها بحث کنید. ۳. نتیجه یِ بحث ِخود را با کلاس به اشتراک گذارید. اکنون به این پرسش دقت کنید: درباره یِ واژه یِ " تاریخ " چه می دانید؟ دانش آموزان - بی آن که با یکدیگر صحبت کنند - درباره یِ پرسش می اندیشند. پس از پایانِ وقتِ سه دقیقه پاسخ هایِ خود را دو - به - دو با یکدیگر به بحث می گذارند. سپس معلم پروین را صدا می زند: آیا شما به نتیجه ای رسیدید؟ پروین: بله، خانم. من و دوستم، پریسا به این پاسخ ها رسیدیم: ما فکر می کنیم که تاریخ یعنی گذشته یِ انسان ها و شرح چگونگیِ زندگیِ آنها و باورهایشان. معلم: آفرین. خیلی خوب بود . اما حالا ببینیم فاطمه چه پاسخی برایِ این پرسش یافته است. فاطمه: به نظرِ من و دوستم ، نیلوفر ، تاریخ یعنی این که ما از گذشتگان عبرت بگیریم و همچنین تاریخ یعنی این که ما از نیاکان خود آگاه شویم. معلم: افرین به شما. این هم می تواند پاسخِ درست باشد. آن گاه معلم از چند دانش آموزِ دیگر می خواهد پاسخ هایشان را با کلاس در میان بگذارند. و در پایان از پاسخ هایِ داده شده برایِ تکمیلِ توضیحِ خود کمک می گیرد.
LEARN
Listen
Encourage
Ask for help
Remain on task
No free rides
In a GROUP
Respect others
Offer help and encourage others
Use soft voices
Participate and share together
?Have you ever heard this saying
I hear and I forget
I see and I remember
I do and I understand
آیا نظامِ آموزشیِ سنتی و آموزگار- محور در مدرسه ها ، می تواند به نیازها و پرسش هایِ بی- شمارِ فراگیران ( دانش آموزان ) پاسخ دهد؟ و چرا بیشتر آموزگاران- دبیران و معلمان- به این روش آموزشی دلخوش کرده اند؟ آیا راهی برایِ برونرفت از این نظام آموزشی نیست؟ و آیا اکنون یارایِ بازنگری و بازاندیشیِ این نظام آموزشی نیست؟
این تارنگار براین است تا با کمک از همه یِ آموزگاران - دبیران و معلمان - راهِ برونرفتی از این نظام آموزشیِ دانش آموز گریزِ سخت اندیش بیابد و افق هایِ تازه ای را به این نظامِ آموزشی نشان دهد. پس همه یِ امیدها و آرزوها به توجه و تلاش و دیدگاه هایِ شما آموزگاران - دبیران و معلمان - و مدیرانِ خوش اندیش است. با سپاس